W swoich esejach Sebastian Duda podejmuje interpretację wybranych dzieł literackich, w których szuka odpowiedzi na intrygujące go pytania teologiczne. Uważnie czyta Miłosza, Leśmiana i Białoszewskiego, wnika w głąb wątpliwości nękających Jerzego Nowosielskiego, zajmuje swoją pozycję wobec okrzyku, który Dostojewski włożył w usta Iwana Karamazowa: „Zwracam Bogu bilet!”. Polemizuje też z interpretacjami, w których dzieła Tolkiena i Lewisa odczytuje się w duchu chrześcijańskim – dostrzega w nich raczej gnozę. Książka Dudy przynosi istotną refleksję na temat utraty poczucia duchowości we współczesnym świecie.     Spis rzeczy   Przedmowa 5 Przesilona wątpliwość 13 Ten świat jest piekłem. O teologii Jerzego Nowosielskiego 31 Bóg Geneta według Sartre’a 47 Fałszywe nabzdyczenia, życiopisanie i non omnis moriar. O Białoszewskim po publikacji jego Tajnego dziennika 55 Głos z tego, tamtego i nie‑tamtego świata. Próby teologa z Leśmianem 73 Fantasy – nowa postać gnozy? 95 Kłamliwa uczuciowość, czyli jak Miłosz – poeta religijny próbuje zacierać ślady własnego przerażenia 111 Jak pewien możny Francuz rozprawił się ze śmiercią 129 Nota bibliograficzna 138 Indeks 139