Arletta Cherrington-Weir to piękna dwudziestolatka, skromna i nieświadoma własnego uroku. Opiekuje się ojcem, hrabią Weir, który w ostatnich latach życia staje się kłótliwym i nieprzyjemnym staruszkiem. Nie życzy sobie, aby zajmował się nim ktokolwiek poza Arlettą. Mimo to twierdzi, że córka jest tępa i ospała. Jest bardzo rozczarowany, że nie doczekał się syna, który odziedziczyłby po nim hrabstwo. Jednak gdy miewa lepszy nastrój widać, jak bardzo kocha swoje jedyne dziecko. Dzięki opiekuńczości córki hrabia żyje dłużej niż przewidziano. Arletta decyduje się na wyjazd z rodzinnego domu. Ucieka do Francji. Tam zostaje zatrudniona jako guwernantka dwojga dzieci w dawnym i wspaniałym zamku Duc de Sauterre.