"Jądro ciemności" to lektura skłaniająca do przemyśleń nad naturą ludzką i drzemiącymi w niej brutalnymi instynktami, które budzą się w trudnych warunkach, gdzie podstawą jest przeżycie silniejszego.

Ile warta może być wysoka pozycja i jaką cenę człowiek jest w stanie za nią zapłacić? Czy będąc cywilizowanym człowiekiem, można stać się dzikusem?

"Jądro ciemności", jedno z najwybitniejszych dzieł Josepha Conrada, ukazuje jak nieznana rzeczywistość, w którą zostaje się wrzuconym, może zmienić człowieka. Narratorem powieści jest Charles Marlow – opowiada ON swą historię jako jeden z kilku płynących na statku bohaterów. Wspomina swoją wyprawę do Konga, której celem był przewóz kości słoniowej, cennego towaru handlowego, ale również przywiezienie informacji o Kurtzu – jednym z najlepszych handlarzy tamtego rejonu, który zdecydował się opuścić Europę, aby zamieszkać w Afryce, oczywiście w celach zarobkowych.

W "Jądrze ciemności" pojawia się motyw niewolniczej pracy, do której zmuszeni zostali miejscowi, wzbogacony o realistyczne opisy ich umierania podczas zakucia w kajdany. Odnajdziemy tam obraz istnego prawa dżungli, świata, w którym przemoc i wyzysk są na porządku dziennym. Ta powieść ujawnia również stopniowe popadanie w szaleństwo niegdyś cywilizowanego Europejczyka, mającego kochającą narzeczoną i wiodącego normalne życie, którego psychika nie była gotowa na rzeczywistość, z którą zetknął się w Kongu. Prawo tamtejszego świata, prawo silniejszego sprawiło, że stawał się coraz bardziej wypaczony, sięgał po coraz brutalniejsze środki, aby utrzymać swoją wysoką pozycję.