Poemat o wojnie Greków z Trojanami. Obok „Odysei” drugi z eposów, których autorstwo tradycja przypisuje Homerowi. Dziesiąty rok wojny trojańskiej. Największy grecki wojownik – Achilles – w gniewie porzuca walkę z Trojańczykami, po tym gdy Agamemnon odbiera mu brankę Bryzejdę. Trojanie w ten sposób uzyskują przewagę. Patroklos, chcąc dodać otuchy Grekom, wkłada zbroję Achillesa i rusza na czele wojsk greckich przeciwko Trojanom. Sam widok zbroi Achillesa wystarczył, by Trojanie cofnęli się. Jedynie Hektor stawił czoła rzekomemu Achillesowi i zabił Patroklosa. Zrozpaczony po stracie przyjaciela Achilles zapomina o obrazie i po wykuciu przez Hefajstosa nowej zbroi, pragnąc zemsty, rusza w bój pod mury Troi, pod którymi oczekuje go Hektor. Strukturę „Iliady” cechuje stałe przenikanie się i korespondencja dwóch płaszczyzn fabularnych – świata ludzi i świata bogów.