Przenikliwy mieszkaniec Paryża pasjami obserwuje ludzi przedmieścia. Jak sam twierdzi, żyje życiem innych, słuchając ich rozmów, wczuwa się w ich sytuację i współodczuwa wraz z nimi. Bogactwo form tego środowiska wzbudza w nim zachwyt i zadziwienie, poznanie ukrytych w nim prawd stoi dla niego powyżej wszystkiego, co można osiągnąć wyobraźnią. Zaproszony na wesele w rodzinie swej biednej posługaczki, chętnie się na nim stawia. W takich okolicznościach prawdopodobnie nikt inny nie zwróciłby uwagi na marnie opłacanych ślepych muzyków, a dokładniej na klarnecistę, którego twarz od razu przykuwa uwagę przenikliwego bohatera. Widzi w niej jakąś szczególną wewnętrzną siłę, która musi mieć jakieś źródło. Nie myli się. Nawiązując rozmowę z klarnecistą, poznaje historię błędów młodości, nieszczęśliwych kolei losu oraz zła doznanego ze strony ludzi. Honoré de Balzac Facino Cane tłum. Tadeusz Boy-Żeleński Epoka: Romantyzm Rodzaj: Epika Gatunek: Opowiadanie