W książce DWA NARODY wykazuje Autor istnienie fundamentalnych różnic między judaizmem biblijnym i nauczaniem Chrystusa, szczególnie wyraźnie ujawniających się w kwestii poznania dobra i zła. Odróżnia i przeciwstawia Naród Wybrany – Ludowi Bożemu, starotestamentowego Boga Izraela – Bogu Ojcu Nowego Testamentu. Wskazuje, że judaistyczna koncepcja Jedynego Boga – zakładająca możliwość realizowania się w świecie tylko jednej woli – zawiera w sobie kult zła. Autor stawia tezę, że judeochrześcijańska doktryna Kościoła katolickiego zbudowana została na fundamencie żydowskiej herezji, a początkowo antyjudaistyczne nauczanie Chrystusa wtłoczone zostało w ramy judaizmu na skutek procesu, który ma wszelkie cechy wrogiego przejęcia. DWA NARODY są kontynuacją wcześniej wydanej książki POWRÓT BOGA. Oba teksty dopełniają się nawzajem razem tworząc całość.