Czas upływa tu niejednostajnie i niewspółmiernie do niczego. Co dopiero wygrzebałaś się z piaskownicy, a już musisz pełnić role, rozwijać się i być wobec. Fazy życia to dekady, miesiące, tygodnie. Czasem jeden dzień, zawierający śmierć, ale rozciągający się w nieskończoność, nielinearnie migotliwy, utytłany w pamięciach.Tomik jest zapisem jednej i wielu linii życia, pajęczego uwikłania w emocje, wilczych dołów, na które nie przygotowały cię żadne baśnie. Plusz przeplata się ze zgrozą, zabawki mają zęby, a najgorsza rozpacz potrafi być czułą matką-przewodniczką.To ten świat, w którym gęsia skórka powstaje zbyt często, zarówno z zachwytu jak i strachu, a także z mieszanki obydwu. Posłuchaj wiersza: https://www.youtube.com/watch?v=cmXeYSmDrIk *** mam cztery latai bawię się z Arturem wdom. wkładamy sobie językiłopatek do buzi, kłócimy się,Artur na obiad chcezabić żuka, ja wolę sałatkęz dmuchawców. piegi Arturazbiegają się specjalniena samym czubku nosa.i trochę w kąciku ust.próbuję je zlizać, on mnieodpycha, łaskocze, chwytaza nos, obrażamy się na zawsze.wieczorem Artur buduje dombez drzwi. kiedy przez oknozaglądamy do środka,już tam jesteśmy.noc nas zastaje na brzeguskarpy. patrzymy z Arturem,jak poruszają się drzewa.trzymamy się nawzajemza ręce razem. za namiwielki niedźwiedź szykuje się do skoku.