Kiedy w Stanach Zjednoczonych uchwalono ustawę przeciwko ukrywaniu zbiegłych czarnoskórych niewolników, Harriet Elisabeth Stowe podjęła się opisania stosowanych wobec nich bezwzględności i przemocy. „Chata wuja Toma" opowiada o tych, którzy zmuszeni do niewolniczej posługi, mimo upokorzeń starają się zachować godność. Główny bohater wierzy, że dopóki ma możliwość wyboru pomiędzy dobrem a złem, pozostaje człowiekiem wolnym. Przejmująca historia o uniwersalnych wartościach: o miłości, przebaczeniu i nadziei na lepsze czasy. Jej publikacja stała się silnym argumentem w walce o zniesienie niewolnictwa i dała impuls do realnych zmian w życiu publicznym USA. Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów z których pochodzi.