Miał nade mną władzę jakiej nie miał nikt inny.  Może dlatego, że moje serce pragnie bić w tym samym rytmie co jego.  Może dlatego, że moje ciało kłania się przed nim i tylko przed nim.  Może dlatego, że sądził, że mnie kocha, jeszcze zanim mnie zobaczył.  Mylił się i nic nie boli mnie tak, jak ukrywanie tego przed nim. Wydawało mu się, że do niego należę, ale nie miał racji. Nigdy nie chodziło o mnie.  Wspomnienia mogą być zwodnicze, ale moje serce ma pewność.  Wiem dobrze, czego chcę.  Czego potrzebuję najbardziej.  Nie spocznę, dopóki nie będzie należał do mnie w takim samym stopniu, w jakim ja należę do niego.  Zawsze byłam jego.