Człowiek używa zaledwie dziesięciu procent swojego mózgu, przeciwieństwa się przyciągają, chciećto móc, z raka można wyleczyć się samemu, wykrywacz kłamstw zawsze wskaże oszusta, człowiekzahipnotyzowany zrobi wszystko, co mu się każe, i przypomni sobie wszystkie złe rzeczy, jakiezdarzyły mu się w życiu, można się nauczyć obcego języka przez sen, mężczyźni są z Marsa, a kobietyz Wenus (i do tego bez przerwy gadają)…Każdy z nas zna setki takich „psychologicznych prawd” i każdy z nas nieustannie się z nimi styka. Wkinie, w telewizji, w setkach książek, audycji radiowych i artykułów prasowych nieustannie karmienijesteśmy psychologiczną mitologią, a sądząc z tego, że taka „poppsychologia” regularnie – i to nacałym świecie – trafia na listy bestsellerów, to bardzo chcemy takiej karmy. Jest tylko jeden „drobny”problem: większość tej „wiedzy” nie ma nic wspólnego z tym, co współczesna psychologia naukowawie już o ludzkich postawach, zachowaniach, motywacjach, emocjach i osobowości.Scott O. Lilienfeld, Steven Jay Lynn, John Ruscio, Barry L. Beyerstein, autorzy książki 50 wielkichmitów psychologii popularnej, to wykładowcy i profesorowie renomowanych amerykańskich uczelni.Dla kogoś, kto tak jak oni zajmuje się psychologią zawodowo i wykształcił już kolejne pokoleniepsychologów, kariera mitów tworzonych przez przemysł psychologii popularnej stanowi poważnewyzwanie i to nie tylko dlatego, że dominujące w kulturze masowej mity i stereotypy w większościalbo są fałszywe, albo odwołują się do dawno już zarzuconych teorii i koncepcji natury ludzkiej.Gorzej, że część z tych mitów jest po prostu szkodliwa!Skąd się biorą psychologiczne mity i dlaczego niektóre z nich są groźne, jak nie dać się uwieśćpoppsychologii i dlaczego w psychologii fakty są zwykle znacznie ciekawsze od fikcji – na te pytaniaodpowiada 50 wielkich mitów psychologii popularnej